کاربرد مینی اسکرو در ارتودنسی

یک تحول بزرگ در درمان برخی از ناهنجاری های فکی – صورتی استفاده از تکنیک جدید مینی اسکرو Minscrew می باشد. در گذشته درمان این قبیل ناهنجاری ها با جراحی Orthognathic surgery  انجام می گرفت ولی در حال حاضر با به کارگیری مینی اسکرو می توان این ناهنجاری ها را بدون جراحی و فقط با ارتودنسی درمان کرد.

مینی اسکرو وسیله جدیدی در ارتودنسی است که تحول بسیار بزرگی در این رشته ایجاد نموده است.همچنین بسیاری از درمان های ارتودنسی که در گذشته نیازمند ترکیب درمان ارتودنسی و جراحی فک بوده است امروزه با گذاشتن یک مینی اسکرو توسط متخصص ارتودنسی با درمان ارتودنسی به تنهایی قابل انجام است.

کاربرد


مینی اسکرو با عنوان انکوریج مطمئن برای حرکت و جا به جایی دندان ها در ارتودنسی به کار می رود. یکی از مهمترین ارکان درمان های ارتودنسی انکوریج یا پشتیبان حین بستن فضاهای دندانی می باشد. در گذشته برای تقویت انکوریج از خود دندان ها کمک گرفته می شد از این رو مقداری حرکت ناخواسته دندانی اجتناب ناپذیر بود ولی طی یکی دو دهه اخیر از انکوریج های استخوانی (مینی اسکرو) استفاده می شود.  مینی اسکرو (Temporary Anchorage Device) پیچی است که داخل استخوان فک پیچانده شده و با عنوان لنگرگاهی مطمئن جهت حرکت دندان ها به کار می رود.

سایر موارد کاربرد مینی ایمپلنت

  • لق شدن دندان به داخل یا خارج:

در این وضعیت استفاده از مینی ایمپلنت راحت‌تر از روش‌های سنتی است.

  • بستن فضاهای خالی ناشی از بی‌دندانی:

عدم نیاز به پروتز و کاهش عوارض درمان ریشه

  • اصلاح موقعیت غیر طبیعی دندان‌ها:

 -بهبود بهداشت دهان و دندان

-بهبود انکوریج

-بازسازی منطقه بی‌دندان

  • تقویت انکوریج:

به حداکثر رساندن قدرت انکوریج، به عنوان مثال، کاشت دندان در ناحیه کام بالا (ایمپلنت پالاتال) سازگاری بیمار را بهبود می‌بخشد.

  • بی‌دندانی ناقص:

اباتمنت ترمیمی و کاهش عوارض دندان در آینده

  • اصلاح نامرتبی دندان‌ها:

ایجاد انکوریج محکم برای عقب بردن کل قوس و تسهیل باندینگ و درمان موضعی

  • جابجایی استخوانی (ارتوپدیک):

سرعت بخشیدن به باز شدن درز کام (گسترش کام) و حرکت استخوان

مزایای مینی اسکرو (Miniscrew)


  • قرار دادن مینی اسکرو در دهان بسیار ساده می باشد و متخصص ارتودنسی می تواند در مطب و تحت بی حسی موضعی آن را در محل مورد نیاز قرار داد.
  • جنس مینی اسکرو از تیتانیوم می باشد و بدن به خوبی آن را می پذیرد
  • این وسیله هیچ گونه ناراحتی برای بیمار ایجاد نمی کند و جایگزینی برای وسایل خارج دهانی  است.
  • برداشتن مینی اسکرو از داخل دهان بسیار ساده و بدون درد می باشد
  • به طور خلاصه درمان با این روش کوتاه تر وآسان تر می شود.

نحوه عملکرد


مینی اسکروها قطعات کوچک فلزی هستند که در قالب پیچ های جراحی کوچکی به طور موقت داخل استخوان فک و لثه قرار داده می شوند. این یک جراحی نسبتا کوچک است. پس از قرار دادن مینی اسکرو ها به عنوان انکوریج در محل می مانند و معمولا جابجا نمی شوند تا وقتیکه توسط دکتر به طور فیزیکی خارج گردند. مینی اسکرو ها در شرایطی مورد استفاده قرار می گیرد که برای حرکت دادن دندان به یک انکوریج قوی نیاز باشد. مینی اسکرو همچنین در بیمارانی استفاده می شود که برخی دندانهای دائمی را ندارند.

فایده یک TAD بر اساس قواعد اولیه فیزیک می باشد. ما می دانیم که برای هر عملی عکس العملی برابر و مخالف آن وجود دارد. در دهان وقتی که ما بین دندانها کش یا کویل قرار می دهیم هر دو تمایل به حرکت دارند. توانایی دندانها برای حرکت درون استخوان در طی زمان چیزی است که به ما اجازه می دهد دندانها را ارتودنسی کنیم. یک مینی اسکرو قرار داده می شود تا ارتودنتیست بتواند یک سیستم نیروی اختصاصی برای حرکت دندان طراحی کند. قرار دادن مینی اسکرو معمولا یک تلاش گروهی است که هم ارتودنتیست و هم جراح فک و صورت شما را درگیر می کند. ارتودنتیست تان شما را به یک جراح ارجاع می دهد که شرایط اختصاصی شما را ارزیابی کند، پروسه جراحی را تشریح کند، تست های تشخیصی معینی را انجام داده نهایتا زمان جراحی را تعیین می کند.

نحوه نصب مینی اسکرو


نصب مینی‌ اسکرو با سوراخ کردن استخوان

  • این روش نیاز به آماده سازی یک سوراخ قبل از فرو کردن مینی‌ اسکرو دارد.
  • این مرحله قبل از فرو کردن مینی‌ اسکرو انجام می‌شود.
  • برای این منظور سوراخی در استخوان حفر شده و مینی‌ اسکرو با یک پیچ گوشتی دستی در داخل سوراخ فرو می‌رود.

نصب مینی‌اسکرو بدون سوراخ کردن استخوان

در این روش نیازی به سوراخ کردن استخوان نیست و با کمک یک پیچ گوشتی دستی یا الکترونیکی، مینی ایمپلنت در درون استخوان قرار می گیرد. البته امکان ایجاد یک برش نرم در استخوان وجود دارد. معمولاً مینی‌اسکرو در سطوح ضخیم رو به گونه (باکال) یا سطوح زبانی قرار داده می‌شود که به آن روش مونوکورتیکال گفته می‌شود.

گاهی اوقات، مینی‌اسکرو در سراسر استخوان آلوئل قرار داده می‌شود. (روش بای کورتیکال). روش بای‌ کورتیکال نیروی مقاومت و ثبات بیشتری در مقایسه با روش مونوکورتیکال ایجاد می‌کند و نیاز به مراقبت بیشتری در طول نصب دارد. روش بای کورتیکال زمانی ارجحیت دارد که افزایش بار ارتودنسی مورد نیاز است و یا در مواردی که ضخامت استخوان کورتیکال کافی نباشد.

عوارض احتمالی


شکل خاصی در ارتباط با کاربرد مینی اسکرو وجود ندارد و در صورت موفقیت آن ۸۰در صد ذکر شده است . به طور معمول در فواصل بین ریشه دندان ها جایگزین می شوند و در طی درمان به صورت ثابت در محل خود باقی می مانند. ریسک های احتمالی ممکن است وجود داشته باشد شامل:

  • تماس مینی اسکرو با سطح ریشه دندان که به طور معمول ریشه بازسازی می گردد.
  • لق شدن مینی اسکرو که در ۳۰-۲۰ درصد اتفاق می افتد که می تواند در همان محل یا محل دیگری مجددا نصب گردد.
  • شکستن مینی اسکرو از موارد خیلی کم و به ویژه در حین نصب اتفاق می افتد.
  • عفونت که بسیارغیر محتمل است و در صورت بروز می بایست ناحیه کاملا تمیز نگه داشته شود.

 

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *