موم ارتودنسی:کاربرد و نحوه استفاده

زمانی که از براکت ها استفاده می کنید، تنها دندان ها درگیر نیستند بلکه شرایط برای زبان و چانه نیز تغییر پیدا می کند. به محض این که به براکت ها عادت کردید، امکان دارد زخم های خفیفی در دهان شما ظاهر شوند که به راحتی توسط موم های ارتودنسی درمان می شوند. نگران نباشید، این مشکلات بعد از گذشت چند روز از بین خواهند رفت.

موم یا واکس ارتودنسی چیست؟


آزردگی لب و دهان حین استفاده از ارتودنسی نیز، زمانی‌ که برای اولین بار براکت‌ها در دهان شما قرار گرفته اند ایجاد می شود. موم‌های مخصوصی در دسترس هستند که با قرار گرفتن روی نواحی آزرده، به برطرف شدن علائم کمک می کنند. موم ارتودنسی یک ماده هیدروفوبیک مات است که ماهیت سختی دارد اما با گرمای انگشتان شما نرم و قابل انعطاف می‌شود. موم ارتودنسی یا موم دندانی به عنوان یک مانع بین براکت ها و داخل دهان شما استفاده می شود. واکس ارتودنسی به صورت نوار در جعبه‌های کوچکی قرار دارد و تنها یک قطعه کوچک از موم در حین درمان ارتودنسی مورد نیاز است. در عین داشتن خاصیت هیدروفوبیک، واکس تفاوت‌هایی را با محیط مرطوب مانند دهان دارد. اغلب بیماران در هنگام استفاده از واکس ارتودنسی و ایستایی آن مشکلاتی دارند و این یکی از معایب موم ارتودنسی است.

هرچند، واکس ارتودنسی همانند یک سد فیزیکی بین بریس و مخاط دهانی (در داخل گونه شما) عمل می‌کند و به دلیل دارا بودن این ویژگی به مخاط آسیب دیده دهان زمان کافی برای بهبود را می‌دهد. استفاده از موم ارتودنسی به همراه شستشوی دهان با آب نمک و به طور کلی کاهش حرکت دهان (برای جلوگیری از تحریک بیشتر) می‌تواند به شما کمک کند تا ناراحتی ناشی از ارتودنسی را مدیریت کنید.
نکته مهم این است که مخاط دهان و بافت نرم به دلیل حضور مداوم بریس‌ها سخت می‌شوند و بنابراین، به منظور ایجاد فرصت برای شکل گیری این روند طبیعی، سعی کنید تنها در صورت نیاز شدید از واکس ارتودنسی استفاده کنید. اگر موم به عنوان یک سد همیشه وجود داشته باشد، ناحیه مخاطی آسیب دیده نمی‌تواند با طی یک روند طبیعی سخت شود و در نتیجه ممکن است شما همیشه نیاز به موم ارتودنسی داشته باشید! موم ارتودنسی در داروخانه ها در دسترس است و یا ممکن است در مواردی که متخصص ارتودنسی شما صلاح بداند آن را به شما بدهد.

کاربرد موم ارتودنسی


موم ارتودنسی که به طور معمول به عنوان موم دندان یا تسکین دهنده شناخته می‌شود، می‌تواند برای افرادی که دارای بریس روی دندان هستند، یک مزیت باشد. برای فردی که تازه بریس نصب کرده است اغلب مقداری ناراحتی در قسمت داخلی گونه و زبان به واسطه‌ی براکت‌ها به وجود می‌آید. گاهی اوقات سیم‌ها شل می‌شوند یا ممکن است قلاب‌ها به داخل و یا خارج از دهان آسیب برسانند و باعث بریدن شوند. این امر می‌تواند به علت سایش منجر به ایجاد نقاط قرمز یا تاول شود که باعث می‌شود خوردن بسیار دشوار شود. در بعضی موارد ، این زخم‌ها اگر مدت طولانی نادیده گرفته شوند، می‌توانند عفونی شوند. زمانی که یک زخم ایجاد می‌شود بیشتر از ۱ هفته طول می‌کشد تا بهبود یابد. موم ارتودنسی راه حل این زخم‌های جزئی اما بسیار دردناک است. موم دندان برای افرادی که دندان مصنوعی جزئی دارند نیز مفید است.

نحوه استفاده


در ادامه یک راهنما در مورد چگونگی استفاده از موم ارتودنسی ارائه شده است. قبل از شروع ، دستان خود را به طور کامل با صابون بشویید و خشک کنید. این کار باعث می‌شود که هیچ میکروب یا باکتری وارد دهان نشود. مراحل استفاده از موم عبارتند از:

  • یک تکه‌ی کوچک از موم را از بسته جدا کنید. به خاطر داشته باشید که نباید برآمدگی محسوسی در دهانتان ایجاد شود، بنابراین این تکه نباید بزرگ‌تر از یک نخود باشد.
  • سپس با استفاده از انگشتان خود این تکه را به شکل یک توپ بغلتانید تا کمی نرم شود و به راحتی به شکل مورد نظر در بیاید.
  • جلوی یک آینه بایستید و دهان خود را به طور کامل بررسی کنید و توجه ویژه‌ای به داخل لب ها و انتهای دندان‌های آسیا داشته باشید. این دو محل بیشتر مستعد ساییدگی هستند. هرچند، بریس‌ها می‌توانند در داخل گونه‌ها نیز ساییدگی ایجاد کنند. شما متوجه نواحی قرمز یا نقاطی می‌شوید که ممکن است نسبت به لمس حساس باشند. دیدن داخل دهان به طور واضح دشوار است بنابراین ممکن است نیاز به استفاده از یک قاشق برای فشار دادن گونه به طرف بیرون باشد. هیچ ناحیه‌ی دردناکی را رها نکنید زیرا این برش‌ها یا خراش‌های داخل دهان می‌توانند عفونی شوند.
  • بعد از این که نقاطی که نیاز به پوشاندن دارند را شناسایی کردید، از یک دستمال برای خشک کردن بریس‌ها استفاده کنید. این کار باعث می‌شود که موم ارتودنسی محکم بچسبد. علاوه بر این، مطمئن شوید که ذرات غذا بین براکت‌ها نمانده باشند زیرا می‌تواند منجر به تجمع باکتری شود.
  • حال می‌توانید توپ موم را روی براکت یا سیم‌های مزاحم بمالید. می‌توانید از انگشت شست یا اشاره‌ی خود برای قرار دادن آن در دهان استفاده کنید. هرچند اگر نتوان به ناحیه مورد نظر دسترسی پیدا کرد می‌توانید تنها از انگشت استفاده کرده و در صورت لزوم با زبان خود موم را به طرف محل صحیح حرکت دهید.
  • بعد از این که موم در جای خود قرار گرفت آن را با ملایمت فشار دهید تا محکم شود. اما مطمئن شوید که به سیم فشار وارد نمی‌کند. موم باید با پوشاندن کامل سیم یا براکت از پوست محافظت کند. با کمی تمرین نحوه‌ی استفاده صحیح از آن را فرا خواهید گرفت.
به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *