بریس های ارتودنسی و انواع آن

بریس از اصلی ترین اجزای ارتودنسی محسوب می شود. بریس شامل براکت ( قلاب ) و یا سیم و چند نوار است. نوار ها دور تا دور دندان ها را محکم در بر گرفته و لنگرگاهی برای دستگاه به شمار می روند. اما براکت ها معمولا” به قسمت جلوی دندان ها متصل می شوند. سیم ها به شکل یک کمان در آمده و از درون براکت ها عبور کرده و به نوارها متصل می شوند. وقتی که سیم کمانی شکل کشیده و محکم شود، دندان ها را تحت فشار و کشش قرار داده و به مرور زمان سبب جابه جا شدن آن ها و قرار گرفتنشان در محل مناسب می شود. بیمار باید ماهی یک بار به ارتودنتیست مراجعه کند تا اندازه ی بریس تنظیم شود. دوره ی درمانی چند ماه تا چند سال به طول می انجامد. کودکان می توانند از بریس های رنگی استفاده کنند. در حالی که بزرگسالان بریس های بی رنگ را ترجیح می دهند. در این مطلب با انواع مختلف بریس های ارتودنسی آشنا می شویم.

انواع بریس های ارتودنسی


بریس فلزی(سنتی)

بریس های فلزی رایج ترین تصویری است که افراد در زمان شنیدن واژه ارتودنسی در ذهنشان ایجاد می شود. بریس های فلزی قابلیت استرلیزه و بازیافت شدن را دارند. مقاومت بالایی در برابر فشار دارند و نسبت به سایر انواع بریس های ارتودنسی هزینه کمتری دارند. بنابراین در درمان افراد رواج بیشتری دارد. با این حال بریس های امروزی نسبت به آنچه بزرگسالان به یاد دارند کوچکتر و کمتر قابل توجه هستند. به علاوه، آرچ وایرهای (سیم) حرارتی از حرارت بدن برای کمک به تسریع حرکت دندان ها و درد کمتر در بیمار استفاده می کنند.

بریس دیمون

 بریس دیمون بیشتر شبیه به بریس فلزی استاندارد است و فقط  یک تفاوت عمده بین آن‌ها وجود دارد. در این نوع بریس نیازی به کش نبوده و سیم‌ها تنها با کمک یک گیره مخصوص در جای مخصوص خود نگه داشته و به براکت‌ها متصل می شوند.

بریس دیمون تاثیر چشمگیری در درمان مشکلات دندانی ساده و پیچیده دارد. در این روش، با کنترل کامل بالینی دندان‌ها می‌توان نتایج بسیار دقیقی از حرکت و جابه‌جایی دندان‌ها بدست آورد. در بریس دیمون بیماران کمتر نیاز به مراجعه به متخصص ارتودنسی و تنظیم دستگاه دارند. وجود گیره موجب کاهش فشار و اصطکاک روی دندان‌ها شده، در نتیجه بیمار درد کمتری را در این نوع درمان احساس خواهد کرد. البته ناگفته نماند که ارتودنسی شفاف دیمون کاملا نامرئی نیست. نکته مهمی که باید بیماران رعایت کنند این است که هنگام تمیز کردن دندان‌ها  باید اطراف براکت‌ها و سیم‌ها را با دقت کافی مسواک بزنند تا دندان‌ها به‌خوبی تمیز شوند.

بریس سرامیکی

هدف از ساخت این بریس ها ، نزدیک بودن به رنگ دندان و دیده نشدن براکت است. به دلیل به آن‌ها، بریس شفاف و بریس ارتودنسی نامرئی هم گفته می‌شود. براکت سرامیکی با توجه به موضوع زیبایی صورت در دوره درمان، میان بیماران بزرگسال از محبوبیت زیادی برخوردار می‌باشند. اشکال بریس سرامیکی این است که آن‌ها شکننده‌تر هستند. چون اندازه بریس های سرامیکی بزرگ‌تر است، ممکن است دندان‌های پایین با دندان‌های بالا در بستن دهان تداخل داشته باشد و این بریس ها بشکنند.

باید توجه کرد که بریس سرامیکی اصطکاک بیشتری با سیم دارند که می‌تواند زمان درمان را کمی طولانی‌تر کند. از طرفی برداشتن این بریس ها از روی دندان با دشواری‌هایی همراه است و این بریس ها نسبت به بریس های فلزی قیمت بالاتری دارند.

بریس الاینر های شفاف

بریس الاینرهای شفاف یک سری از هم تراز کننده های شفاف و قابل برداشت هستند که با دندان ها  به خوبی منطبق می شوند و با کمترین درد و ناراحتی با دندان ها جفت می شوند. بریس الاینر های شفاف تقریبا نامرئی هستند و کمترین مقاومت را در برابر لک شدن از خود نشان می دهند. با وجود انها هیچ براکت یا سیمی برای شکستن یا ضرب دیدن وجود نخواهد داشت. انها را می توان برای غذا خوردن، نوشیدن و سایر کارهای دیگر درآورد و مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را بسیار آسان تر می کنند.

از آنجایی که بریس الاینر های شفاف را می توان برداشت این الاینرها به تحریک بیشتر و مرتب کردن مداوم احتیاج دارند و به راحتی گم می شوند که این باعث تاخیر در بهبودی و هزینه های تعویض اضافی می شود. با وجود راحت بودن انها، الاینرهای شفاف میتوانند موجب ناراحتی یا درد خفیف به خصوص در اغاز فیکس کردن و به هنگام اعمال فشار روی دندان ها به هنگام تکان دادن انها می شود. ( که البته در تمام روش های ارتودنسی وجود دارد و این عیب به حساب نمی آید). به علاوه بریس الاینرها تنها از سوی دندان پزشکان و ارتودنتیست ها باید تایید شوند و به نگهداری ویژه و پرهزینه ای نیاز دارند.

برای بریس الاینر های شفاف ، پس از انکه متخصص ارتودنسی قالب ۳بعدی دندانهایتان را تهیه کرد، ان را به لابراتوار مخصوص تولید کننده می فرستد و ان را مطابق و مناسب یا دندان شما با استقاده از تکنولوژی کامپیوتری می سازند. سپس انها را برای دندانپزشک برای ازمایش و ارزیایی می فرستند و بعد ان ها را در دسته هایی اماده می کنند. شماری از این بریس های الاینرها به مشکلات ارتودنسی خاص شما بستگی دارند. هر دسته را برای محدوده خاص زمانی استفاده می کنید وتنها برای غذا خوردن، اشامیدن ، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن انها را بر می دارید. دندان ها به تدریج به دسته ی جدید عادت کرده و کم کم لبخند شما را تغییر می دهد. در معاینات دوره ای، دندانپزشک دسته ی دیگر بریس های الاینر را اماده کرده و پیشرفت درمان را بررسی می کند. بازبینی معمولا در پایان اولین سری از درمان درخواست می شود تا هر گونه جزییات ناتمام اصلاح شود.

بریس لینگوال

این نوع بریس دندان های شما از سمت داخل تراز می کنند. بریس ها و سیم هایی که شما بر روی دندان دیگران می بینید، در این حالت در پشت دندان ها چسبانده می شوند و در حالی که دیده نمی شوند، محل دندان ها را تغییر می دهند. در ابتدا از دندان های بیمار قالبی تهیه می شود. قالب برای ساخت بریس و سیم ها به آزمایشگاه فرستاده می شود. در جلسه بعدی که معمولا چهار تا شش هفته پس از قالب گیری است، بریس به پشت دندان های بیمار چسبانده می شود.

این نوع درمان نیز، همانند بریس های سنتی، از فشار ملایم و در عین حال مداوم بر روی دندان ها استفاده می کند تا آنها را به آرامی به سمت موقعیت مناسب هدایت کند. درمان، بسته به شدت ازدحام دندان ها و میزان انحراف، چیزی بین ۱۸ تا ۳۶ ماه طول می کشد. مهمترین مزیت بریس های لینگوال پنهان بودن آنها است. این بدان معنی است که افراد می توانند بدون خجالت از دریافت درمان ارتودنسی از مزایای آن بهره مند شوند. بسیاری از بزرگسالان از دیده شدن بریس و براکت روی دندان خود راضی نیستند و به دلایل زیبایی شناختی از درمان طفره می روند. با استفاده از این روش افراد می توانند زندگی عادی خود را از سر بگیرند و بدون کاهش اعتماد به نفس در ملاقات های کاری و شرایط اجتماعی حاضر شوند.

 

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *