انواع سیم ارتودنسی

درمان ارتودنسی در سال های اخیر به شدت محبوبیت یافته است. ایجاد موقعیت دلخواه و مناسب برای دندان ها با کمک شیارها و سیم براکت ارتودنسی به شکل چشمگیری توانایی ارتودنسی در بهبود نتایج درمان و کاهش دوره درمان را افزایش داده است.

سیم ارتودنسی ابزار اصلی اعمال نیرو به دندان است. این سیم ها در ابعاد مختلف و از مواد مختلف ساخته می شوند . دو ماده پرکاربرد استیل و آلیاژی به نام نیکل تیتانیوم است که بر حسب خصوصیات مود نظر متخصص ارتودنسی به کار گرفته می شوند. اخیرا سیم های همرنگ دندان نیز ارائه شده اند که به همراه براکت های سرامیکی به کار رفته و بدین طریق وجود سیم و براکت در دهان کمتر جلب توجه می نماید.

در تکامل سیم ارتودنسی، همیشه نگرانی هایی در مورد اصطکاک بین سیم و شیار (اسلات) براکت وجود داشته است. موقعیت دقیق دندان نیز در ایجاد اصطکاک مهم است. در صورتی که اصطکاک زیادی بین سیم و شیار براکت وجود داشته باشد، حرکت دندان ممکن است مختل شود. در دهه های اخیر سازندگان سیم ارتودنسی تلاش کرده اند تا به راه حلی برای به حداقل رساندن اصطکاک در کنار کنترل حرکت دندان، دست یابند. اکنون سازندگان این ابزار تلاش می کنند اندازه دقیقی برای سیم در نظر بگیرند که گوشه های تیز و سطوح صاف و هموار داشته باشد. طی تحقیقاتی (۲۰۰۱) در صورتی که سیم هنگامی که وارد شیار براکت می شود یا از آن خارج می شود با زاویه بیشتری انحراف پیدا کند، اصطکاک ایجاد می شود. این اصطکاک زاویه ای قابل توجه را می توان با کم کردن ناهمراستایی عمودی در اوایل درمان برطرف نمود. استفاده از سیم فعال شونده با حرارت و چند ضریبی (مقدار متفاوت نیرو در طول سیم) می تواند اصطکاک زاویه ای را به خاطر افزایش انعطاف پذیری سیم بر طرف کند. در این حالت براکت ها به صورت عمودی همراستا قرار گرفته و اصطکاک زاویه ای در سیم به حداقل می رسد.
چون مقاومت در مقابل لغزیدن بر تمام مراحل درمان تاثیر می گذارد، ارتودنتیست باید پیش از انتخاب ابزار ارتودنسی، اهداف درمان را بازبینی کند. با وجود این که مقدار کم مقاومت در مقابل لغزیدن، ممکن است در مراحل اولیه درمان مطلوب باشد، اما در مراحل بعدی ممکن است مقدار بیشتر این مقاومت بهتر باشد.
انتخاب جنس سیم بر به کارگیری بهینه نیروی ارتودنسی برای حرکت دادن راحت، بی خطر و سریع دندان ها تاثیر می گذارد. اسمیت و استوری مشخص کردند که دندان های مختلف به نیروهای مختلفی برای حرکت کردن نیاز دارند.

انواع سیم های ارتودنسی


سیم قوس دار ارتودنسی

در واقع سیمی که برای ارتودنسی استفاده می شود یک سیم قوس دار بوده که متصل به براکت های دندان می باشد این سیم به این دلیل قوس دار ساخته شده است که  دندان های ردیف بالای شما تشکیل قوس بالایی دندان ها را داده و دندان های پایینی تشکیل قوس پایینی دندان ها را داده است. . سیم قوس دار باعث می شود که حرکت دندان های شما اتفاق بیفتد و آنها را به سمت مورد نظر هدایت می کند .سیم های قوس دار ارتودنسی به دندان های کج شما نیرو وارد می کند و با نیرو آوردن به دندان های شما باعث شکل دلخواه در دندان های شما می شود .سیم باید فنری باشد و در عین حال با اعمال یک نیروی ملایم به دندان ها باعث حرکت آنها شود و براکت خود را به آرامی وادار به حرکت کند.

سیم قوس دار ارتودنسی در دو نوع مقطع وجود دارد :

  • سیم گرد که شکل ظاهری این سیم به وضوح گرد است
  • سیم مستطیل که این نوع سیم می تواند در دو نوع مقطع مستطیل شکل و یا مربع مستطیل باشد.

سیم دایره‌ای یا گرد

مقطع عرضی سیم‌های گرد کاملاً حالت دایره‌ای شکل دارد. سیم‌های گرد معمولاً در مراحل اولیه درمان به منظور ردیف کردن دندان‌ها به کار برده می‌شود؛ چون در سیم‌های تهیه شده از یک ماده معین سیم‌های گرد خاصیت ارتجاعی بیشتری دارند و متخصص ارتودنسی می‌تواند تمام دندان‌ها را تحت تاثیر سیم قرار دهد، بدون آن که براکت‌ها از جا در بیایند. اگر سیم مورد استفاده بیش از حد سفت باشد و محکم روی دندان‌های نامرتب قرار گیرد، سیم فشار بیش از حدی را به براکت وارد می‌کند و براکت از روی دندان جدا می‌شود. در مراحل آغاز درمان به طور معمول از سیم گرد برای تراز کردن دندان استفاده می شود. علت این انتخاب به این دلیل است که با توجه به اینکه سیم گرد از مواد الاستیک ساخته شده است انعطاف پذیر تر است و با یکسان بودن سطح آن ارتودنتیست  قادر به تعامل با همه دندان ها خواهد بود. اگر او با استفاده از یک سیم که بیش از حد سفت است تلاش خود را به تراز کردن  دندان معطوف کند دندانی که واقعا کج است، فشار بیش از حد بر روی پایه ی قرار داده شده  می آورد. در مراحل اولیه درمان با استفاده از سیم گرد و به کارگیری بهینه نیروی ارتودنسی می توان به حرکت راحت و بی خطر دندان ها پرداخت.

سیم مستطیلی و مربعی شکل

در گذشته ارتودنتیست ها تصور می کردند که سیم های گرد دارای مکانیک لغزشی بهتری هستند و حداقل سایش ممکن را ایجاد می کنند. امروزه آنها دریافته اند که سیم های گرد هیچ کنترل گشتاوری ندارند و این سیم های مستطیلی و مربعی هستند که برای گشتاوری و حداکثر سایش استفاده می شوند. با این حال اگر سایش زیادی بین سیم و شیار براکت وجود داشته باشد ممکن است حرکت دندان ها مختل شوند.  ارتودنتیست ها معمولا برای پیشبرد کار از سیم مستطیل شکل استفاده می کنند. یک سیم مستطیل شکل که متناسب با شیار و براکت باشد مانند دست متناسب با یک دستکش است. برای اتمام درمان ارتودنسی با کنترل حرکت سیم مستطیل شکل حرکت دندان ها بهتر صورت می گیرد و بسیاری از موارد درمان های ارتودنسی در مراحل پایانی به یک سیم مستطیلی نیاز دارند. سیم های مربعی در بسیاری از حرکات دندانی بهتر عمل می کنند و دارای قابلیت کنترل بهتری هم از نظر لغزش مکانیکی هستند. ایراد اصلی سیم مربعی در کنترل کم پهنا می باشد.

اندازه ی سیم قوس دار ارتودنسی


زمانی که شما برای اولین بار ارتودنسی دندان را آغاز می کنید، دندان های شما کج هستند و این سیم ها هستند که با اتصال به براکت ها باید قادر باشند که به وسیله وارد آوردن نیرو باعث تغییر شکل دلخواه در دندان های شما شوند. زمانی که یک ارتودنتیست در رابطه با اندازه ی یک سیم قوس دار ارتودنسی صحبت می کند به ضخامت و و مقطع سیم اشاره می کند که از مواد یکسان ساخته شده اند . سازندگان سیم ارتودنسی تلاش می کنند تا سیم قوس دار را در مقطعی کوچک تر ، اندازه ی دقیق تر و الاستیک تر بسازند .  البته زمانی که سیم به درون شیار براکت وارد شود یا از آن خارج شود اگر با زاویه ی بیشتری منحرف شود منجر به ایجاد اصطکاک می شود . این اصطکاک زمانی برطرف می شود که سیم انعطاف بالایی داشته باشد و از سیم فعال شونده با حرارت و چند ضریبی استفاده گردد .

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *